تهنشین های توی من اعلام وجود می کنند!

امروز توی آفیس نشسته بودم. یک لحظه اومد تک زبونم که به همکارم بگم : «من از ایران متنفرم» خیلی عصبانی بودم. خودم رو گرفتم. یه مکث کوتاهی کردم، بعد گفتم : «می دونی چیه؟ من عاشق ایرانم اما در عین حال ازش متنفرم». خندید. اون می دونست داستان چیه. بذا بگم که شما هم بدونید.
یکی دو ماهی بود که در حال مصاحبه های پیاپی با یک کمپانی خیلی بزرگ و مهم بودم. ۳ بار واسه کار آموزی مصاحبه کرده بودم و در نهایت مسوولش گفته بود «کارت خیلی خوب بوده و پاس شدی. تبریک می گم». کمپانی هم هنوز کلی نیرو واسه تابسون می خواست. آخرین لحظه اما معلوم شد به خاطر ایرانی بودنم در بهترین حالت سال دیگه می تونم استخدام شم. کلی واسه پولش برنامه ریخته بودم و چند ماه بود که الکی خوشحال بودم که این تابسون بالاخره از شر این بی پولی خلاص می شم. خیلی حالم گرفته شد. احساس کردم بهم ستم شده. احساسی که هیچوفت تحملشو نداشتم. البته هنوزم ناراحتم. باز هم پناه آوردم به این آبجو فروشی دانشگاه. بلکه یه آبجو بخورم و همون دختره که تو چشماش درد داره رو چند نگاه ببینم.
اما این حرف ها رو بی خیال. نکته جالب این بود که در اوج عصبانیت هم نتونستم بگم «من از ایران متنفرم». وقتی می خواستم بگم یه لحظه به خودم گفتم : «نه، پرچم کشورتو پایین نیار جلو اجنبی». بعضی کار ها که آدم انجام می ده خودش رو متعجب می کنه. من مدت هاست که دیگه هیچ اعتقاد ناسونالیستی ای ندارم. مدتهاست که خاک دیگه واسم ارزشی نداره. سر و کله زدن با کودکان افغان جنوب تهران به خوبی بهم فهمونده «ایرانی بودن» هیچ ارزش نهفته ای نداره. به خوبی یاد گرفتم انسان بودن مهمه نه ملیت….
اما مهاجرت هرکاری که فکر کنی باهات می کنه. وقتی مهاجرت می کنی. وقتی غریبه محسوب می شی. وقتی آدم های دور و برت بعضیهاشون فکر می کنن ایران در مرکز آفریقا قرار داره، ناخواسته غلظت وطن پرستی خونت زیاد می شه. گاهی ناخواسته تحریک می شی به همشون اثبات کنی «من هم وطن خودم رو دارم» یا «مرز و بوم من فلان چیز رو داره که کشور تو نداره» . مثلا چند روز پیش وقتی همکارم درباره ی عید از من پرسید یهو ناخواسته با چشمای براق گفتم «آره، الان دقیقا اول بهاره. تقویم ایرانی دقیقترین و علمیترین تقویم دنیاست!»
بعضی چیز ها توی ماها ته نشین می شه. مثل ناسیونالیست که انگار توی من تهنشین کرده. مغزم بهش اعتقادی نداره. مغزم می گه هیچ افتخاری در جمله ی «من یک ایرانی ام» وجود نداره. افتخار وقتی به وجود میاد که بتونی بگی «من یک انسانم» . اما مهاجرت مثل قاشقی می مونه که مغزت رو هم می زنه و تمام ناخالصی های مغزت دوباره در تو شناور می شه. همونطور که از ناسونالیست گرفته تا آرزوی ساختن فورمول جدید کوکا کولا دوباره در من شناور شده…. کاش می دونستم چطور خودم رو «صاف» کنم نه «آروم». (حالا بگذریم که مدتهاست خودم رو آرومم نمی تونم بکنم)

* البته ناگفته نماند. یه بحثم هست که می گه انسان به «هویت» نیاز داره. یه بخشی از هویت هم «ملیت» هست. اینم بحثیه. گرچه من قبولش ندارم اما به خودم جرات رد کردنشو هم نمی دم.

Advertisements

7 دیدگاه برای “تهنشین های توی من اعلام وجود می کنند!

  1. bahar می‌گوید:

    Mikhastam asr beram khoneh ba font fasri benevisam vali ajolam ,mikham alan comment bezaram …vaghti iran boodam azash motenafer boodam vali to in 5 sali ke dor boodam (makhsosan to in yeksal akhir ) khaily hese vatan parasti be iran payda kardam …ye jorayi be hamkaram be rayisam mikham az irani boodanm begam , ..heyyy vaay man
    in ahang ro gosh bede man rozi 10 dafe behesh gosh midam …

  2. ساحل غربی می‌گوید:

    خرابم کردی ناجور…. این تهران تهران رو مدت ها بود که از عمد گم کرده بودم. حالا که لینکشو گذاشتی نتونستم جلو خودمو بگیرم و بهش دوباره گوش دادم(و الان هم هی دادم باز گوش می دم). این آهنگ واسه من سرشار از خاطره ها و حس ها ی عاشقانست … خراب شدم رفت….

  3. تاتا می‌گوید:

    من قبلاً ها خیلی وطن پرست بودم اما بعد دیدم که نه افتخاری نه فرهنگی و سعی کردم احساساتم کم کنم . الانم من فکر نمی کنم مهم باشه اهل کجا باشیم اگه ایران هم برام مهمه به این علت چون فکر می کنم تغییر در یه جایی مثل ایران خیلی با اهمیت تر و سخت ترتا در کشورهای پیشرفته .برام مهمه این کشور آباد بشه

  4. پری می‌گوید:

    آقاجان مهاجرت نکن! خوب نیس! ته نشین شده هات رسوبات لجن میشن!با چاشنی آویزونی! ضمنا این تهران.تهران رو واسم میل کن، نمیتونم دانلودش کنم!
    parykateb@yahoo.com

    • ساحل غربی می‌گوید:

      خودمم حس می کنم این خوبه مه رسوبات میان بالا… شاید فرصتی باشه که بگیرم از خودم پرتشون کنم بیرون… به قول تو لجن نمی شن …. اما یه خطر هم هست که بیان بالا و دوباره قدرت بگیرن… باید خیلی مواظب باشی….
      تهران تهران رو وایسا ببینم خودم پیدا می کنم لینک دانلودشو…. من خودم آنلاین همیشه گوش می دم….

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s